In het blauwe water van de oceaan,
Liet ik mij helemaal ten onder gaan.
Eenmaal op de bodem aangekomen
kwam ik een dier tegen uit mijn dromen.....
Een prachtig grijze dolfijn zette zich naast mij neer
ik hoopte dat hij mij wilde vertellen, meer en meer,
al was het alleen maar over de wijsheid uit zijn ogen
de mijne hadden mij al zo vaak bedrogen
Of, over het volkomen in balans zijn,
dát lijkt me al ontzettend fijn,
of het volledig over geven aan elkaar
zelfs dat vinden wij nog steeds raar
Maar NIETS van dien aard sprak hij tegen mij,
hij lag alleen volkomen ontspannen aan mijn zij.
Ineens zag ik in het held're LICHT
de bodemloze bron van INZICHT!
De dolfijn kon mij niets vertellen,
ik moest alleen mijn eigen ik niet langer kwellen
''Accepteer je gewoon zoals je BENT''
is de gedachte die de dolfijn mij toezendt.
Ik liet mij weer door het water naar boven gaan
en wist en voelde,dat ik MEER voor mijn eigen IK moest staan
Dolfijn,Ik dank je voor die prachtige wijsheid
voortaan gun ik mijzelf gewoon wat extra tijd.