De eerste dag in Almere

Het is nu achtentwintig jaar geleden dat wij hier kwamen.

Als eerste bewoners in het middelste huis uit een rijtje van negen.

De straat was nog niet klaar, de tuinen één kluit klei.

We hebben zelf verhuisd, waren heel vroeg opgestaan, het stormde en goot van de regen, kortom het was geen leuke dag.

Mijn kinderen waren in Amsterdam op school en toen ze thuis kwamen hebben ze meteen de omgeving een beetje verkend.

Toen ik eindelijk na het eten neerzeeg op een stoel met een kop koffie, kwamen ze me vragen of ik even mee wilde gaan, ze wilden me

wat laten zien.

Alles wat ik wilde maar dat niet, ik wilde alleen maar rust, ze lieten me

niet zitten maar trokken me uit de stoel.

We gingen de deur uit en een paar honderd meter verder stonden

we op de dijk en nog even verder kwamen we bij het surfstrand en dat was zo prachtig, er stond een stevige branding en er was een hele mooie lichtvalling.

Ik heb er een flinke tijd staan kijken en was weer helemaal opgefrist,

De kinderen waren heel (zelf) voldaan en deden net of ze dat strandje daar persoonlijk voor mij hadden neergelegd, maar ik was heel tevreden, ik kon er weer tegenaan en dat was wel nodig want er volgden nog een paar barre boze weken(qua weer)met veel, heel veel regen en modder en verdere ongemakken.

Wordt vervolgd op pagina twee, links boven "De eerste zomer in Almere aanklikken".