Nadat ik vorige zomer uitbundig heb staan bloeien en de mensen mij hebben bewonderd om mijn grote mooie geel/groene pruikenbol, heeft men gemeend er goed aan te doen mij in de herfst te moeten onthoofden omdat aan mijn voeten de beschoeiing van de waterkant aan vervanging toe was. Gelukkig heeft men toen mijn wortels zoveel mogelijk ontzien en men is thans klaar met de werkzaamheden.
Nu, half maart, sta ik nog wat kouwelijk en kaal aan de rand van het ijskoude water. Het heeft deze winter flink gevroren. Mijn sapstroom heb ik in ruste kunnen houden en mijn kale kruin dient nu als rustplaats voor de meeuwen.
Maar straks, als het zonnetje warmer wordt en ik de prikkels op mijn kale bol zal voelen, ja dan, dan zal ik al mijn krachten oproepen om mijn kostbare sapstroom op gang te laten komen om voor nieuwe uitlopers te zorgen.
Ik zal mijn best doen. Wacht maar af ........
wordt vervolgd.
Sophia 11 maart 2010